Wielki Wóz. Przynależność wędrowca. Tabor romski na postoju w okolicach Łomży Wystawa ta opowiada o przynależności – jednej z najważniejszych i najtrudniejszych kwestii współczesnego świata. W dobie migracji, przesiedleń i wyzwań integracyjnych, pytania o tożsamość, różnorodność i akceptację inności stają się kluczowe dla naszego wspólnego życia. Na przykładzie historii Romów – ludu wędrownego, wolnego, a zarazem często odrzucanego – przyglądamy się temu, czym jest przynależność. To opowieść o drodze: od silnej więzi z rodziną i grupą pochodzenia, przez doświadczenie zetknięcia się z innymi kulturami i wartościami, przez konflikty i niezrozumienie, aż po możliwość prawdziwego spotkania, opartego na szacunku i uznaniu odrębności. Już wiemy, że przymusowa asymilacja nie prowadzi do integracji – prawdziwe połączenie wymaga wzajemnego zrozumienia i otwartości. Wielki Wóz, który symbolicznie rozświetla tę wystawę, to znak o uniwersalnym znaczeniu. Od wieków wskazywał wędrowcom północ, był punktem orientacyjnym w nocy, prowadził przez nieznane. Jest metaforą podróży – nie tylko tej geograficznej, lecz także duchowej. Wóz – zarówno ten gwiezdny, jak i ten na kołach – staje się obrazem domu w ruchu, duszy, która nieustannie szuka, zmienia się i dojrzewa.Na fotografiach Zygmunta Dudo z lat 50 i 60. zobaczyć można tabory romskie, które przez dziesięciolecia odwiedzały okolice Łomży. Stacjonowały na obrzeżach miasta m.in. w Lasku Jednaczewskim, na przedmieściach. Dla niektórych z Was to wspomnienie z dzieciństwa, dla innych – nieznany fragment lokalnej historii. Wierzymy, że wystawa będzie impulsem do rozmów, dzielenia się opowieściami i lepszego zrozumienia drugiego człowieka. tekst: Joanna Klama